We weten nu inmiddels allemaal wel dat we meestal zelf kunnen bepalen hoe we ons voelen onder bepaalde omstandigheden. Toetert iemand naar je omdat je te veel wiebelt met je fiets? Ach, zal niets persoonlijks zijn, waarschijnlijk heeft diegene gewoon een hele nare dag. Toch hebben sommige mensen (moi niet uitgezonderd) de neiging om dingen op te blazen tot Hindenburgische proporties. Onnodig gaan draaien, onrust, zorgen maken, je kent het wel. En dan komen ze. De gedachten die je eigenlijk niet moet hebben. Omdat het nergens op slaat, omdat ze veel te overtrokken zijn en omdat ze niet waar zijn. Hoe kom je er vanaf?

1. Liefde vindt me niet (meer) leuk.
Liefde kan zowel man/vrouw zijn, ik hou het nu even op Hij maar dat kan net zo goed zij zijn.
Je gaat me niet vertellen dat er iets is waar mensen zich meer druk over maken dan over liefde. (Ja, misschien over geld. Maar dat vind ik niet leuk om over te praten.) En hoe leuk en lief en geweldig het ook is, soms schiet het gewoon in je hoofd. Vind hij mij eigenlijk nog wel net zo leuk als in het begin? Doet hij niet een beetje te ongeïnteresseerd als je het hebt over je nagellakcollectie? En dat meisje waar hij laatst mee afsprak, was dat wel gewoon om bij te praten? Natuurlijk is het belangrijk om niet helemaal naïef te zijn, maar is het nou wel echt nodig om een soort KGB te worden? Zoals zijn telefoon checken op smsjes, dat kan toch wel? Née. Dat is een ontzettende inbreuk op iemands privacy en doe je gewoon niet. Fundamenteel principe. En honderd keer bellen als ze een Boys Night Out hebben? Laat Hem. En zijn vrienden. Je bent toch niet voor niets zijn vriendinnetje? In plaats van nagels te gaan zitten bijten en onproportioneel gaan zitten te wezen, kun je veel beter gewoon ontzettend genieten en leuk doen. Als er iets is wat je zou moeten weten, komt dat vanzelf wel. Dan hoef je jezelf echt niet helemaal scheel te gaan denken of hij je nog wel leuk vindt. Geef hem daar zelf in ieder geval geen redenen toe. En als het wel zo is? Dan is hij je niet waard.
(Oh en nog wat. Praat alsjeblieft nooit met je mannelijke Liefde over je nagellakcollectie. Ik weet bijna honderd procent zeker dat hij dat niet leuk vindt. En als hij doet alsof: wat een schatje. Zo niet: nog steeds een schatje, zoiets mag je ook helemaal niet vragen van een man.)

2. Ik ben het niet waard.
Misschien niet helemaal van toepassing op mijn nagesynchroniseerde Because I’m worth it - generatie, maar dan nog. Het is helemaal NIET erg om jezelf iets te gunnen. Integendeel, gun jezelf alsjeblieft het beste van de wereld. Waar het ook om gaat, jij bent altijd absoluut de moeite waard. 

3. Niemand geeft om mij / ik ben helemaal alleen.
Oké, dit kan waar zijn als je op dit moment ergens in een grot zit met ongeknipt haar en al veertig jaar geen daglicht hebt gezien, maar volgens mijn Google-analytics heb ik dat soort bezoekers niet op mijn blog. En ook al voelt het misschien even zo, als je op zaterdagavond om zeven uur in bed ligt met een berg chocolade, Gossip Girl en helemaal niemand die je de afgelopen dag heeft gesmst of gebeld. Er zijn altijd mensen die vreselijk veel om je geven. Mensen die echt het beste met je voor hebben, die willen dat je iets maakt van jezelf en van je leven, die je willen helpen om verder te komen en oprecht geïnteresseerd zijn in wat jij te vertellen hebt. Gelukkig zit de wereld zo in elkaar, ook al lijkt het soms anders te werken. Het mooie is ook dat er altijd weer nieuwe mensen zullen komen (zeker als je nu nog op de middelbare school zit. Echt. Geloof me. Het wordt Zoveel beter.) mensen van wie je iets kan leren, sta daar voor open. Maar vergeet niet dat jij jouw beste gezelschap bent en dat je het zo leuk kan maken als je zelf wil.

4. Ik ben lelijk
Zeker als ik naar de sportschool ga, zo mijn bed uit gerold, voel ik me na veertig minuten loopband nou niet bepaald de nieuwe Miss Universe. Toch weet ik dat mijn Lief me zelfs zo mooi vindt en ook die jongenmetbontkraag maakt nog steeds ongepaste opmerking naar me. “Psssssstsexxxyyyy…” Eh. Heb jij geen ogen in je hoofd, ik zie er uit alsof ik door een tractor ben overreden. Zij zien blijkbaar wel door mijn nietmooiheidsgevoel heen. Beeld ik me die lelijkheid niet gewoon in? Natuurlijk zie je er mooier uit als je net van de kapper komt, met make-up op en een leuk jurkje aan, maar is het nou echt zo erg zonder? Blijkbaar niet. Misschien moet je dat zelf ook maar eens in gaan zien. Zo erg is het allemaal niet (hihi). Kijk maar eens om je heen, “lelijkheid” komt voornamelijk door hoe we onszelf zien en hoe we dat projecteren naar de buitenwereld. Probeer te lachen en je niet druk te maken over dingen die er niet toe doen. Ik weet zeker dat je er prachtig uit ziet. (Ook met een bezweet hoofd en vijf puistjes.)

5. Het is JOUW schuld
Na vier gedachten die over jezelf gaan, gaat de laatste gedachte-die-je-niet-moet-hebben over anderen. Individuen zijn namelijk ontzettend goed om de schuld bij iemand neer te leggen. Niet alleen in de rechtspraak, maar ook in de praktijk gaan we voor rechter spelen. Nooit is iets onze eigen schuld maar altijd die van een ander. Botst iemand heel hard tegen je aan in de winkel: wel, allee kun je niet uitkijken? Waarschijnlijk denkt die ander precies hetzelfde van jou. Wat nou als dat soort dingen nou heel misschien gewoon gebeuren? We leven nou eenmaal op een niet al te groot stuk grond met heel veel mensen en dan gaan er wel eens wat dingen fout. Kun je accepteren dat dat soms gewoon niemands schuld hoeft te zijn, maar dat dat er nou eenmaal bijhoort? Door op deze manier te denken, gaat het leven je echt een heel stuk makkelijker en leuker af.